Dag 12 - woensdag 23/07: De Costa, Puerto Lopez
Vandaag is er een overgangsdag om van Cuenca naar Puerto Lopez te rijden. Puerto Lopez is een vissersdorpje van 15.000 inwoners aan de Pacific Ocean. Het ziet er een beetje armoedig uit. Maar voor wie net uit de koele Andes komt, is het een echt paradijs. Om 04.45 uur staan we op om de bus van 05.45 uur naar Guayaquil te nemen (4 uur). Van hieruit nemen we dan de bus naar Jipijapa (4 uur) om van daaruit de bus naar Puerto Lopez te nemen (1 uur), waar we om 14.00 uur aankomen. Onderweg zien we kilometerslange bananenplantages.
De busritten zijn wel vermoeiend, zeker in bussen waar je véél te weinig plaats hebt. En dan heb ik het nog niet over sommige van onze chauffeurs. Een Ecuadoraan, een stuur en gaspedalen is een combinatie die nooit zal werken. Goed of slecht weer, licht of donker, verkeer of geen verkeer, rechtdoor of een blinde bocht, één devies: gas geven! En vooral niet veilig rijden. Da's voor mietjes! En ondertussen spelen ze dan van die hoempapamuziek op de bus of salsa. Om gek van te worden. Maar zelfs elke busreis is in Ecuador een belevenis. Sowieso door de natuur die je door het raam ziet, maar ook door die knotsgekke verkopers die de bussen opspringen en alle moeite doen om toch iets verkocht te krijgen.
Als we aan de kust aankomen zien we opnieuw een groot contrast. De mensen aan de kust lijken uiterlijk totaal niet op hun landgenoten uit het Andesgebergte. Je waant je hier eerder in Zimbabwe dan in Ecuador. De mensen zijn donkerder van huid en meer uitgelaten. Ze kennen minder het harde leven van in de bergen en zijn vrolijker gestemd.
Nadat we de rugzakken naar het hostel hebben gebracht, gaan we het voor de rest van de dag rustig aan doen. We gaan naar het strand, de stranden zien er geweldig uit maar liggen er verlaten bij. En er zijn zeer weinig toeristen. We zwemmen ook nog in de Pacific Ocean (het water heeft een zeer aangename temperatuur).
Wat me ook altijd zal bijblijven is het matchke strandvoetbal dat ik samen met Jeroen, Wouter en Matthias en een aantal Ecuadoranen heb gespeeld, terwijl de vrouwen ons aanmoedigen met een bananenmilkshake in hun handen. En ik snap niet dat die kerels toch zo vriendelijk en joviaal blijven! Wij komen daar als rijke stinkerds voorbij honderden meters krottenwijken en die mannen doen ons niets? Ze blijven lachen. Ongelooflijk.
Strandvoetbal
Strandvoetbal
Na nog enkele uren op het strand en in het water gaan we een frisse douche nemen, en daarna gaan we eten in één van de vele goede visrestaurantjes. In een strandbar drinken we nog enkele cocktails en dan zit deze lange dag er ook al weer op.
Cocktails drinken in strandbar
Dag 13 - donderdag 24/07: Rustdag
Vandaag wordt er een rustdag ingelast en kunnen we nog eens uitslapen. Nadat we wat op internet gesurft hebben, gaan we met de bus (20 min) naar Parque Nacional Machalilla. We bezoeken hier Los Frailes, een stuk van het park met 3 van de mooiste stranden ter wereld. Tijdens de tocht van 4 km tussen de 3 stranden zijn enkele uitkijkpunten waar je een prachtig zicht over de mangrovebossen en de kustlijn hebt. Er zijn ook veel zeevogels en prachtige nevelwouden. Op het tweede strandje zien we ontelbare krabben in alle mogelijke vormen en groottes. Op het derde strand zwemmen we nog wat tussen de rotsen en dan gaan we met de bus terug naar Puerto Lopez. We nemen een douche in het hotel en gaan daarna opnieuw in een visrestaurantje eten. ’s Avonds gaan we weer naar een strandbar waar we salsa dansen, samen met de lokale jeugd. Na nog wat bijpraten in de hangmatten gaan we slapen.
Strand van Los Frailes
Woelige zee
Los Frailes
Isabel, Preben en Eef
Dag 14 - vrijdag 25/07: Agua Blanca
Na het ontbijt gaan we met mountenbikes naar Agua Blanca, een klein dorpje in het Parque Nacional Machalilla op 10 km van Puerto Lopez. De tocht met de mountenbikes verloopt niet zonder problemen. Op enkele kilometers van Agua Blanca komt mijn voorwiel los te zitten waardoor ik de rest van de afstand mag lopen. Ook Niek heeft problemen met haar mountenbike. Als we aankomen in Agua Blanca eten we eerst iets. We moeten moeite doen om een ezel van onze tafel weg te houden. Een Spaanstalige gids brengt ons eerst naar een klein archeologisch museum waar uitleg wordt gegeven over de opgravingen op de Manta site. Nadien maken we een wandeling op en rond de site. Ik proef hier nog van Spaanse pepers, maar ik moet nadien toch veel water drinken om dat branderige gevoel weg te krijgen. Op het einde kunnen we nog in een warmwaterbron springen, waar we ook nog een modderbad nemen. In het dorp proberen we een oplossing te vinden voor de fietsen. Enkele dorpsbewoners proberen de fiets te maken maar lukken hier niet in. We besluiten dan maar dat de rest van de groep al vertrekt en Syl gaat een pick-up zoeken voor mijn fiets. Ondertussen staat het halve dorp al rond mijn mountenbike, maar een conversatie is moeilijk omdat niemand Engels spreekt. Uiteindelijk krijgen ze mijn mountenbike toch gemaakt, en kan ik toch nog vertrekken. Na een paar kilometer kom ik Syl tegen in een pick-up, en dan rijden we verder met de pick-up naar Puerto Lopez.
Agua Blanca
Agua Blanca
Met ezel
Modderbad
’s Avonds is er weer hetzelfde ritueel als de voorbije dagen. Na de cocktails gaan 8 mensen terug naar het hostel. Tineke, Marieke, Syl, Jeroen en ik gaan op het strand slapen. Op het strand slapen is echt een unieke belevenis, maar we worden een paar keer wakker gemaakt door een lokale zatlap.
Dag 15 - zaterdag 26/07: Isla de la Plata
Als we rond 06.00 uur wakker worden, genieten we van een prachtige zonsopgang. We gaan terug naar het hostel om te ontbijten. Rond 08.00 uur zijn we op het strand om de boot naar Isla de la Plata te nemen.
Isla de la Plata behoort tot het Parque Nacional Machalilla en ligt op 38 km van Puerto Lopez. Het wordt ook wel ‘de Galápagos voor de armen’ genoemd. De naam zou volgens de legende afkomstig zijn van het feit dat Sir Francis Drake hier schatten zou verborgen hebben.
De boottocht verloopt niet zonder problemen. Isabel hangt na een half uur al over de boot om te kotsen, en er zullen er nog volgen. Dit is het gevolg van een woelige zee. Na zo’n uur varen krijgt onze speedboot motorproblemen, maar de kapitein kan de motor op volle zee herstellen. We gaan nadien ook trager varen om walvissen te kunnen zien. Hier zitten veel bultrugwalvissen, ze duiken langs alle kanten op. De grootste vrouwelijke exemplaren worden 16 meter en kunnen tot 35 ton wegen. Deze met uitsterven bedreigde soort leeft in Antarctische wateren maar komt aan de evenaar zo’n 3 maanden overwinteren. Na de ‘whale-whatching’ zetten we terug koers naar Isla de la Plata waar we rond 11.00 uur aankomen.
Bultrugwalvis
Walvis
Aankomst op Isla de la Plata
Op het eiland zijn 2 wandelroutes die in het midden van het eiland beginnen. Met de gids doen we de langste toer van zo’n 5 km naar Punta Escalera. We zien o.a. de blauwvoet jan-van-gent, albatros, fregatvogels, gemaskerde jan-van-gent en roodvoet jan-van-gent. Deze vogels kunnen we van heel dichtbij fotograferen. Ze hebben geen schrik van de mens omdat ze geen natuurlijke vijanden hebben. Na de tocht gaan we terug naar de baai waar we nog wat te eten krijgen. We gaan dan terug op de boot en op een andere plaats aan het eiland kunnen we snorkelen tussen de koraalriffen. We zwemmen tussen de angelvissen. Dit zijn grote prachtige vissen. Na een half uurtje houden we het hier voor bekeken en zetten we terug koers naar het vasteland. Onderweg zien we nog wat walvissen en na zo’n 2 uur bereiken we Puerto Lopez.
Blauwvoet-jan-van-gent
Albatros
Angelvissen
Op het strand van Puerto Lopez aangekomen staan er allemaal kleine kinderen klaar met stoeltjes en emmertjes om tegen een kleine vergoeding je voeten schoon te maken, af te drogen en je schoenen dicht te doen. Erg slim bedacht van ze en ook erg vermakelijk hoe ze je bij de hand nemen om ze naar hun stoel (weg van de overige kinderconcurrentie) te begeleiden.
Nu nog snel onze rugzakken gaan halen en nog wat eten kopen voor onderweg, we vertrekken rond 06.00 uur met de nachtbus naar Quito. Na zo’n 10 minuten worden we al opgehouden door de politie voor een controle. Iedereen moet uitstappen met bagage en al, en de mannen en vrouwen worden gesplitst voor de controle. Na een vlugge controle van de handbagage mogen we terug instappen. Rond 11.00 uur maken we nog een stop, waar we de benen kunnen strekken. Ik had nog maar weinig gevoel in mijn benen. Na een half uur rijden we verder. Om 04.00 uur ‘s nachts komen we vermoeid in Quito aan. Ik heb zoals het grootste gedeelte van de groep niet kunnen slapen in de bus. Met taxi’s rijden we naar ons hostel, Nuestra Casa en om 04.30 uur kunnen we eindelijk gaan slapen.
Dag 16 - zondag 27/07: Quito – La Mitad del Mundo
Na een kort nachtje gaan we met 9 mensen naar het voetbal zien in het Estadio Olimpico Atahualpa. Vandaag wordt de wedstrijd Deportivo Quito – Emelec gespeeld voor de 6e speeldag. De 4000 supporters zorgden voor een echte Zuid-Amerikaanse sfeer. Ik koop er nog een T-shirt van Deportivo Quito. Na een spectaculair begin van Quito staat het al 1-0, en voor de rust maken ze nog een 2e goal. Na de rust verwaterde de wedstrijd en Quito bleef beheerst de wedstrijd uitspelen, Emelec stelde niet veel voor. Het bleef dan ook 2-0. Er is ook een enorme ordemacht aanwezig.
Supporteren
Deportivo Quito - Emelec
Dezelfde dag bezoeken we met 10 mensen ook nog de plaats waar volgens enkele heerschappen de evenaar gelegen is. Op de evenaar heeft men een monument gebouwd (een 30 meter hoge stenen toren met een wereldbol op). Het betreft een echt non-event. En dan van die uiterst originele en creatieve foto's trekken met een been over en een been voor de evenaar. Dit is één toeristische attractie, er treedt zelfs een salsagroepje op. Nadat we eventjes op de salsa dansen, houden we het hier voor bekeken.
La Mitad del Mundo
Op de evenaar